07-09-13

Boz 80 jaar, Belgisch project in Argentinie

Julien Friedler, een Belgische kunstenaar, ongekend en onbemind?

julie.jpgHet is zijn levenstaak om dit cliché te doorbreken. Hij helpt ons niet om meer duidelijkheid te scheppen over zijn persoon. Hij speelt liever een personage, alter ego, in zijn kunstwerk en dat kunstwerk zijn wij, niet hij als Julien. Via de Spirit Le Boz, wil hij de samenleving een alternatief aanreiken: kunst, creatie. Moeilijk uit te leggen , nog moeilijker te omvatten. Tevens zo simpel als 'goede dag'. Want juist die twee woorden is de kunst die Le Boz 80 jaar voor ogen heeft. Praten met elkaar, door elkaar, praten met alles wat we hebben. Een communicatie creëren, scheppen, met klei, verf, papier en lijm, muziek.

Le Boz werkt aan een globaal kunstwerk met als thema de interactie tussen mensen. Menselijke communicatie in al zijn vormen is zijn obra de arte. 6 vragen schotelde Le Boz de wereld voor: 'bestaat God' 'is seksualiteit belangrijk' 'wie ben je' 'hoe zou je deze periode omschrijven' 'ben je gelukkig' 'hoe zie je de toekomst' .

Er zijn reeds duizenden mensen over heel de wereld die deze vragenlijst ingevuld hebben. Nu komt Le Boz aan de twee fase toe: het beantwoorden in groep. Via activiteiten: boetseren, fotograferen, schilderen, collages... een antwoord creëren dat in ieder van ons verborgen ligt. Deze werken worden in de groep voorgelegd, zonder oordeel, zonder wederwoord, iedereen heeft gelijk. De creatie wint, de kunst drijft boven.

Deze werken worden later door Julien verwerkt. In welke zin is nog niet zeker. Zijn inspiratie zal groepswerk van de mensen over heel de wereld zelf zijn. De eerste fase van deze doe-etape wil Julien afwerken met Belgen die buiten België wonen. Om de Belgische roots te verwerken in de open blik die expat's en migranten normaal hebben.


Een mooi project waar de Belgische gemeenschap in Argentinië als eerste mee mag aan werken.


Het sys1083424640_4422770932_z.jpgteem van De Boz is om ons op het verkeerde been te zetten. Om ons uit balans te brengen, vandaar jack balance. Alleen in die staat denkt een mens 'out of the box', als een overlevingsmechanisme. De enige zekerheid in ons bestaan en in de maatschappij , zijn de zandkastelen waarop we ons leven, onze dromen en onze geschiedenis bouwen, lees je in de boeken van Le Boz. De waarheid ligt begrensd in wat we denken, wat we uitdrukken. Als we dit nu doen in een kunstzinnigere vorm, wordt ook de waarheid kunst. Er is niets nieuws onder de zon. De dreiging van de oorlogsgruwel, nu weer in Sirie, houdt de wereld in een wurggreep. Hoe kunnen we ontsnappen uit de terreur, hoe kan de wereld uit zijn gevangenis geraken? Zijn luxe cel, zijn gouden eenzaam paleis? Het antwoord komt vanuit de kunst in ons, zegt Julien. Haal die eruit en schilder, fotografeer, boetseer een kunstzinnige omgeving, samenleving en alles komt in orde: de orde in de cosmopolische chaos is de opperste vorm van KUNST. De spirit van Boz is niet poëtisch, er is geen mooi en goed in Le Boz, er is alleen de kunst van het communiceren tussen de mensen. De kunst van het uitdrukken, het creatieve dat enkel scheppend kan zijn, nooit destructief. Dat is het alternatief dat Le Boz ons wil aanreiken en waar de Belgische gemeenschap in Argentinië de eerste steen, penseelstreek of noot kan aan geven, daar kan u toch niet NEEN op zeggen!

De kunstenaar


Julien Friedler werd in 1950 geboren in Brussel. Hij studeerde filosofie, psychoanalyse en volgde kunstonderwijs op verschillende plaatsen. Hij begon te schrijven en dit onder het pseudoniem van Jack Ba298652028_c7e90bc946_m.jpglance. Hij reisde tussen de universiteiten van België en Parijs en verdiepte zich in de theorie van Jacques Lacan. In 1990 stichtte hij La Moire in Brussel, een instituut voor psychoanalyse en interdisciplinaire aanpak.

Julien Friedler is niet aan zijn proefstuk toe. Googlen haalt niet veel uit, al springen er hier en daar wel wat trefwoorden uit: tentoonstellingen in Munchen, Milaan, Katmandu, Sotheby, Leuven met werken van Argentijnse weeskinderen. Kunst brengen waar kunst een ver van mijn bed-show is. Kunst brengen waar het leven geen kleur heeft.

Julien is een moeilijk begrip, zelfs in de kunstwereld zelf. Er zijn meer boeken over hem geschreven dan er tangible kunstwerken zijn van hem. Het idee is om aan de samenleving een alternatief aan te bieden: kunst ipv de weg naar de spreekwoordelijke muur toe. Dit is een hele krachttoer, schrijft Jacques Flament in zijn boek over Friedler, maar best mogelijk. Aan de wereld een cosmovisie voor te stellen, is tegenwoordig een bos aanreiken waar je de bomen niet meer door ziet.

 

 

 


 

15:50 Gepost door BIB | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.