30-11-10

Nieuwe boeken

"Latinos" door Filip Huysegems en Luc Verheyen

latinos.jpg

In de VS zijn de LatijnsAmerikaanse minderheden steeds
belangrijker, horen we steeds. Meer nog, als zogenaamde  hebben de
Latino's al de zwarten voorbijgestoken in aantal.

Als er gestemdmoet worden wordt er steevast gepolst naar hun intenties en ook
cultureel (Shakira, Ricky Martin, Jennifer Lopez en noem maar op..) komen ze meer aan de bak.

Maar een mexicaanse bouwvakker in Chicago heeft een heel andere
background dan een Cubaanse migrant in Florida of een Puertoricaan
in New York en de auteurs namen de moeite de verschillende
bevolkingsgroepen onder de loupe te nemen aan de hand van ter plaatse gemaake reportages.
De auteurs zijn twee kenners van Latijns-Amerika en hebben allebei een uitstekende pen. Latinos is niet alleen informatief maar ook meeslepend geschreven (zo steekt Huysegems als illegaal de Mexicaans-Amerikaanse grens over) en af en toe is het gewoon bulderlachen zoals wanneer we een Cubaanse gusano migrée met zijn pimp-my-ride auto en zijn "mamita' (niet zijn moeder) door Miami zien hotsen. (TD)

 

   tangohistory.jpg
De Geschiedenis van de Tango
Luis Labraña (1946) en Ana Sebastián (1948), uitgeverij Epo

Mocht niet ontbreken in onze bib dit boekje, dat niet alleen de geschiedenis geeft van de dans en de muziek, de oorsprong van "het tango-gevoel", maar ook een paar mythes ontkracht, zoals die dat de tango in de bordelen zou zijn ontstaan.

Het boek is geschreven door 2 politiek geengageerde Argentijnen die een tijd naar Amsterdam zijn uitgeweken na de staatsgreep van '76 en is door Epo (Partij van de Arbeid)
uitgegeven en dat laat zich af en toe wel eens voelen in de sociologische benadering. Er wordt geen gelegenheid onbenut gelaten de tango te claimen als erfgoed van "het volk", terwijl
de bourgoisie de zang en dans daarna gerecupereerd zou hebben.

Dat historisch materialistisch toontje werkt soms een beetje irritant , want wij willen natuurlijk gewoon leren dansen of wat leuke verhalen horen over de Lijster van Abasto (ja, zoek die maar op Babelfish) Discepolo, Troilo of Piazolla. (TD)

05:36 Gepost door BIB | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-11-10

Wapenstilstand Boekenspecial

Zoals we nog weten uit de geschiedenisboekjes is 11 november de dag dat de verschrikkelijke eerste Wereldoorlog ten einde liep en dat wordt elk jaar gevierd met een verlof dag.

Wij hebben voor de gelegenheid 2 boeken uit die periode in aanbieding: hollen naar Via Via dus, first come first serve..


De Groote Oorlog Sophie de Schaepdrijver
Uitgeverij Contact, 1997

boekSchaep.JPG

Dit boek over de Eerste Wererloorlog in Belgie is een poging om een interessante periode uit de vaderlandse  geschiedenis op de wetenschappelijke wijze te benaderen.

Immers, de eerste wereldoorlog staat voor de geboorte van de Vlaamse ontvoogdingstrijd en is dus bij definitie controversieel. Het is bekend dat Belgie zich dapper verzet heeft tegen de Duitse overmacht, dat Koning Albert en zijn vrouw Elizabeth een heroische rol speelden, maar ook dat in de loopgraven het vlaamse nationalisme ontstond dat daarna vorm kreeg in de IJzerbedevaart.


In het begin is het boek zeker onderhoudend omdat de auteur een korte samenvatting geeft over hoe het leven was in het vooroorlogse Belgie, een erg goed leven blijkbaar en dan houdt ze ook enkele clichés tegen het licht van de waarheid. Aan de Ijzer, de plek waar Brave little Belgium (zoals genoemd in de Angelsaksische pers) standhield, werden er geen heldendaden verricht maar vooral "standgehouden", ook waren de spraakmakende overwinningen van de Belgen (Slag van Halen) maar tijdelijk en werd het land snel onder de voet gelopen. 

De auteur pretendeert vooral het dagelijkse leven tijdens 14-18 op een koele manier te benaderen en wie in dit boek over grote veldslagen wil lezen of zijn tricolore vaderlandsliefde een boost wil geven, zit bij De Schaepdrijver aan het verkeerde adres.
Zij lijkt eerder de eerste wereldoorlog te willen demystifieren of te ontladen. Ze focuset daarom op de in belgie heersende administratieve chaos, voedselschaarste en het lot van de stromen vluchtelingen: kortom concrete problemen die met een oorlog gepaard gaan. Interessant om weten is dat de Belgen tijdens bijna de gehele duur van de Eerste Wereldoorlog hebben kunnen genieten van een stevige subsidie uit Engeland, nl de "Commission for Relief in Belgium" die dan weer de lokale organisatie van Voedselhulp steunden, iets wat de Duitsers niet hebben tegengehouden en waardoor er hongersnood in Belgie vermeden kon worden.

Er was natuurlijk heel wat politiek getouwtrek over wie die voedselhulp moest verdelen en hoe en lijkt dan weer allemaal veel "Belgischer" dan een klauwende leeuw aan het front.


Dat De Schaepdrijver voor haar boek bij het Konklijk Hof werd onderscheiden, is waarschijnlijk een teken dat haar interpretatie van de feiten in Lakense kringen op goedkeuring kon rekenen, meer dan dat ze er in geslaagd was een moeilijke materie aan een breed publiek uit te leggen. Daarvoor is De Groote Oorlog te duidelijk een bewerkte doctoraatsthesis.  De tweede helft van het boek ontspoort immers in allerlei bijzonderheden over de tientallen stromingen binnen het Vlaamse en Belgisch nationalisme dat men al gauw de draad en interesse kwijt raakt. Boring as Belgium. De titel had op dat vlak iets duidelijker moeten zijn, want velen zullen op hun honger blijven zitten. Ik had eerlijk gezegd toch wat meer vuurwerk aan de Ijzer verwacht. Dan toch liever De Kanonnen van Augustus van Barbara Tuchman herlezen. (TD)

 

Bei uns in Deutchschland, Ernest Claes
Vlaamse pockets, Heideland, Hasselt

 

boekClaes.JPG

 


In deze pocketversie van een klassieker uit de Vlaamse literatuur, beschrijft de auteur zijn krijgsgevangenschap tijdens de Eerste Wereldoorlog in Duitsland. U herinnert zich waarschijnlijk nog, uit de schoolboeken (of omdat u stokoud bent), dat de Duitsers in 1914 het "neutrale" belgie binnenvielen en daar lelijk huis hielden. Claes werd krijgsgevangen genomen bij de slag van Namen en met zijn compagnie op de trein gezet alwaar ze in ergens in het oosten van het gastland het einde van de oorlog moesten afwachten in penibele omstandigheden. "Bei uns in Deutschland" is geen plezant boek van de schrijver van De Witte. In dit a-typisch reisverhaal beschrijft
Claes hoe hij probeert te overleven in de hel.
"Daar zijn dagen dat we geen macht meer hebben over ons zelf, dat we ons laten meedrijven als op een stroom van weemoed, en dan ziet ge soms een van die grote manskerels die begint te huilen als een kind."

Claes' observatievermogen levert goede beschrijvingen op van het ritselen in zo'n concentratiekamp en de manier waarop iedereen op zijn manier probeert te overleven. Ronduit amusant zijn de beschrijvingen van de verschillende nationaliteiten en hoe ze zich daar gedragen: de Duitsers worden uiteraard niet het meest
sympathiek voorgesteld, de Engelsen als afstandelijk en in zichzelf gekeerd, de Russen als sjacheraars en de Fransen - die de meerderheid uitmaken - als grote monden met een klein hartje. De Fransen hebben op hun beurt sympathie voor "les petits belges" met wie ze de taal delen en ze nemen hen al gauw onder de vleugels. De
onverholen sympathie voor de Fransen - met wie de Vlamingen ongetwijfeld een aantal Bourgondische principes delen - verhult anderzijds niet de bitterheid van Claes die zich als soldaat verraden voelt door zijn eigen Franstalige Belgische officiers die geen band hadden met de troepen die ze commandeerden.
Dit boekje is onderhoudend, het lijdt als reisverhaal misschien juist aan een gebrek aan verplaatsingen, ondanks de titel kom je niet veel te weten over Duitsland in de Eerste Wereldoorlog en van toon is het allemaal nogal somber. Stilistisch is het boek uitstekend en de taal van Claes heeft de tand des tijds doorstaan,
door zijn frisse, weinig pretentieuze aanpak. (TD)

 

04:32 Gepost door BIB | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nieuwtjes uit Literatuurland

congo-reybrouck.jpg9 november 2010
David Van Reybrouck wint de AKO Literatuurprijs
 
De Vlaamse cultuurhistoricus en schrijver David Van Reybrouck kreeg maandagavond in Haarlem de AKO Literatuurprijs voor zijn non-fictieboek Congo. Een geschiedenis.
Van Reybrouck (1971) ontvangt een sculptuur van Eugène Peters en een cheque ter waarde van 50.000 euro. Volgens de jury is Congo 'een knap gecomponeerd verhaal over slavernij en kolonialisme, veerkracht en overleven. Een meeslepend geschiedeniswerk van een historicus én romancier.'
 
Congo. Een geschiedenis verscheen in mei 2010, vlak voor de vijftigste verjaardag van de Congolese onafhankelijkheid. Van Ruybrouck won enkele weken geleden ook al de Libris Geschiedenis Prijs 2010, de jaarlijkse onderscheiding voor het beste Nederlandstalige historische boek van het afgelopen jaar.
(Bron: de Standaard)
 


31 oktober 2010
Harry Mulisch overleden
 
mulisch.jpgMulisch was al een tijdje ziek. Zijn goede vriend Marcel van Dam stelde vrijdag dat de 83-jarige auteur 'er ernstig aan toe' is. Iemand anders vertelde aan het Algemeen Dagblad (AD) dat de schrijver thuis geen mensen meer uitnodigde.
Harry Kurt Victor Mulisch werd geboren op 29 juli 1927 in Haarlem. Zijn vader werd geboren in het toenmalige Oostenrijk-Hongarije en emigreerde na de Eerste Wereldoorlog naar Nederland. Zijn moeder was joods, geboren in Antwerpen. Hij debuteerde als schrijver in 1947 met het verhaal 'De kamer' in Elseviers weekblad, waarvoor hij ook reportages schreef over het proces tegen de Duitse oorlogsmisdadiger Adolf Eichmann in 1961. Mulisch' debuutroman 'Archibald Strohalm' verscheen in 1952.
 
Grote Drie
 
Mulisch is de laatste van de 'Grote Drie' die de Nederlandse literatuur domineerden in de tweede helft van de twintigste eeuw. De twee anderen, Willem Frederik Hermans en Gerard Reve, zijn al gestorven.
Nadat hij in Nederland zijn naam als auteur vestigde met onder andere ‘Het zwarte licht’ (1956), ‘Het stenen bruidsbed’ (1959), ‘De toekomst van gisteren’ (1972) en ‘Twee vrouwen’ (1975), verwierf hij ook internationale bekendheid met ‘De Aanslag’ (1982), zijn eerste echte bestseller. Bij de Duitse represailles na een aanslag op een NSB'er tijdens de Tweede Wereldoorlog komt de familie van het hoofdpersonage om. De absurde waarheid van de aanslag moet als een puzzel bij elkaar gezocht worden.
Zijn allerbekendste boek publiceerde Mulisch in 1992, zijn magnum opus met 901 bladzijden en 65 hoofdstukken. In 'De ontdekking van de hemel' beslist God zijn contract met de mensheid op te zeggen. Dit boek werd drie jaar geleden uitgeroepen tot het beste Nederlandstalige boek aller tijden.
(Bron: De Standaard)
 

 

03:55 Gepost door BIB | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |